Ignacy Jan Paderewski

Kiedy rozmawiamy o muzyce z całą pewnością nie wolno nam zapomnieć o postaci Ignacego Jana Paderewskiego, który jest jednym z najwybitniejszych polskich muzyków. Przyszedł na świat w roku 1860. przylgnęło do niego określenie pierwszego pianisty świata przełomu dwóch wieków: XIX oraz XX. Mówiąc o tej genialnej postaci z cała pewnością trzeba podkreślić, że był nie tylko genialnym muzykiem, ale również ambasadorem Polski, która wówczas nie istniała na mapie świata. Jego kariera koncertowa rozpoczęła się dość późno. Największe sukcesy odnosił w zakresie pianistyki, ale również kompozycji. Jego wielką zasługą było rozsławianie Polski. Bardzo często podkreśla się, że podczas swojego pobytu w Stanach Zjednoczonych dał około trzysta koncertów, na których grywał przede wszystkim te utwory muzyczne, które zostały skomponowane przez Fryderyka Chopina. Mówiąc o nim nie można zapomnieć o tym, że był nie tylko genialnym muzykiem, ale również wspaniałym człowiekiem. Wiele gaż z koncertów przeznaczał na działalność charytatywną. Był niezwykle uczciwy. Wyróżniał się również ogromnym patriotyzmem. Kiedy zajął się działalnością społeczną – polityczną na komponowanie nie pozostało mu zbyt wiele czasu. Niemniej jednak pozostawił po sobie naprawdę wiele. Na uwagę zasługują przede wszystkim jego utwory fortepianowe, w których dostrzec można elementy zaczerpnięte z folkloru polskiego. Z pewnością można to potraktować jako inspirację muzyką Chopina, który również stosował taki zabieg. Wśród jego kompozycji na uwagę zasługuje między innymi Koncert fortepianowy a – moll.

Czytaj dalej

Kilka słów o Chopinie

Kiedy rozmawiamy o muzyce z całą pewnością powinniśmy znaleźć również czas na to aby porozmawiać o muzyce polskiej. Wśród tematów, które koniecznie trzeba poruszyć znajduje się muzyka Chopina, która do dnia dzisiejszego jest naszą chlubą i dumą. Chopin uznawany jest za najwybitniejszego kompozytora polskiego. Chopin przyszedł na świat w Żelazowej Woli w roku 1810. Od początku wychowywał się w rodzinie, w której tradycje muzyczne odgrywały ogromną rolę. Jego ojciec grał na flecie i skrzypcach, matka wybrała natomiast fortepian. Już w wieku siedmiu lat Chopin występował uchodząc przy tym za naprawdę cudowne dziecko. Jego nauczycielami byli Wojciech Żywny oraz Józef Elsner. Twórczość Chopina to w zasadzie tylko i wyłącznie muzyka fortepianowa. Trzeba bardzo wyraźnie podkreślić, że Chopin do perfekcji opanował sztukę gry na fortepianie a sposób w jaki to robił pozwolił na odkrycie szeregu nowych możliwości tego instrumentu. Już Mendelssohn pisał, że sposób w jaki Chopin gra na fortepianie jest nowoczesny, oryginalny i bardzo artystyczny. To zasługą Chopina jest pojawienie się takich gatunków muzycznych jak walce, nokturyny, etiudy, preludia oraz scherza. Trzeba jednak dodać, że nie pełniły one roli wstępu do utworu większego, ale występowały jako kompozycje w pełni samodzielnie. W ten sposób Chopin uwolnił się od muzyki barokowej. Czerpiąc z twórczości Schuberta tworzył również ballady. Miały one jednak postać pięknych poematów skomponowanych właśnie na fortepian. Nie można zapomnieć także o stworzeniu przez Chopina polonezów i mazurków.

Czytaj dalej

Muzyka baroku w Niemczech

Muzyka barokowa to z całą pewnością jedna z ważniejszych odmian muzyki klasycznej. Z całą pewnością trzeba o niej wspomnieć jeśli rozmawiamy właśnie o muzyce. Kiedy natomiast koncentrujemy się na muzyce barokowej nie wolno nam pominąć terenu Niemiec. Niemiecka muzyka barokowa z całą pewnością zasługuje na to aby poświęcić jej choć trochę czasu. Muzyka niemiecka okresu baroku to przede wszystkim bardzo silny zwrot ku religii. Wpływ na muzykę tego okresu ma przede wszystkim wojna trzydziestoletnia a także przepaść jaka dzieli katolików i protestantów. Katolicy i protestanci preferują nieco odmienne style muzyczne. To właśnie to doprowadza to narodzenia się nowych form muzycznych. Powstają więc kantaty, oratoria, pasje, przygrywki chorałowe. Najbardziej znanym niemieckim kompozytorem tego okresu w niemieckiej muzyce był Michael Praetorius. Był nie tylko organistą, ale również kapelmistrzem dworskim. Najbardziej znaczące miejsce w tworzonej przez niego muzyce zajęła kościelna pieśń gminna. W tworzonych przez siebie dziełach wykorzystywał basso continuo, technikę koncertującą oraz technikę polichóralną. Oczywiście nie można zapomnieć również o niemieckiej muzyce organowej. W tym miejscu wiele osób wspomni postać Jana Sebastiana Bacha, który uważany jest za jednego z najbardziej genialnych twórców muzycznych nie tylko okresu baroku, ale w ogóle wszystkich epok muzycznych. To właśnie on określany jest często mistrzem muzyki barokowej. Nie tylko sam tworzył, ale również był nauczycielem wielu muzyków.

Czytaj dalej

Styl koncertujący w muzyce baroku

Kiedy rozmawiamy o muzyce z całą pewnością nie powinniśmy zapomnieć o muzyce okresu baroku. Stworzyła ona bowiem wiele wybitnych dzieł, które słuchane są przez miłośników muzyki do dzisiaj. Mówiąc o muzyce barokowej z całą pewnością powinniśmy chociaż w kilku słowach wspomnieć o tak zwanym stylu koncertującym. Styl taki w bardzo istotny sposób wpłynął na rozwój muzyki instrumentalnej. Utwory, które określane były mianem concerti pojawiły się już na przełomie XVI oraz XVII wieku. W okresie baroku można wskazać wielu znanych twórców, którzy uznaje się za przedstawicieli właśnie stylu koncertującego. Zalicza się do nich przede wszystkim Bacha oraz Handla, którzy uważani są za najwybitniejszych przedstawicieli tego nurtu w muzyce barokowej. Nie można jednak zapomnieć o postaci Arcangelo Corelli, który również zalicza się do tego szacownego grona a bardzo często jest pomijany. To właśnie on określany był często jako mistrz wszystkich mistrzów. Darzono go również niebywałą czcią. Za jego najważniejsze dzieło uważa się cykl składający się z dwunastu concerti grossi. W cyklu tym współzawodniczą ze sobą zestawy instrumentów. Są to instrumenty solowe a także drugie skrzypce, wiolonczela, klawesyn oraz orkiestra, która określana jest jako concerto. Corelli tworząc swoją muzykę połączył dwie tradycje: włoską oraz francuską. Tradycja włoska to przede wszystkim muzyka, którą wykonuje się w kościele, tradycja francuska zaś to muzyka o wiele bardziej taneczna i radosna. W ten sposób stworzył muzykę unikatową i niepowtarzalną.

Czytaj dalej
Strona 5 z 6« Pierwsza...23456