O muzyce klasycznej

W okresie pomiędzy barokiem a romantyzmem zaczęły tworzyć się podwaliny muzyki klasycznej. Muzyka klasyczna została poprzedzona stylem muzycznym o nazwie galant. Styl ten został zapoczątkowany około roku 1720. Muzyka reprezentowana przez ten styl była muzyką przyjemną w odbiorze, muzyką elegancką i prostą. Komponowana była z wykorzystaniem faktury homofonicznej. Wśród kompozytorów tworzących w stylu galant jest Jan Sebastian Bach, Giovanni Batista Pergolesi, Baldassare Galuppi. Ze stylu galant ukształtowała się poważna muzyka klasyczna. Od roku 1750 do roku 1820 możemy już mówić o klasycyzmie w muzyce. Muzyka tego okresu jest muzyką zrównoważoną i przejrzystą. Najbardziej popularna była w owym czasie muzyka homofoniczna. Okres ten jest okresem, w którym praktycznie całkowicie zanikła polifonia. W tym okresie zaczęły powstawać opery, symfonie, sonaty, ronda, koncerty, kwartety smyczkowe, pieśni kameralne i wariacje. Kompozycje te zdobyły uznanie już wówczas, dzisiaj są także najbardziej popularnymi gatunkami muzyki poważnej. Sonata, wariacja i rondo do dnia dzisiejszego uważane są za najbardziej klasyczne gatunki muzyczne. W okresie klasycyzmu rozwój przeżyła także muzyka instrumentalna. Najbardziej popularnymi instrumentami na które komponowano utwory instrumentalne był flet picccolo, organy, puzon oraz klarnet. Stolicą muzyki klasycznej w tym okresie stał się Wiedeń. Tworzyli w nim przede wszystkim wielcy klasycy wiedeńscy: Wolfgang Amadeusz Mozart, Ludwig van Beethoven oraz Joseph Haydn.

Comments are closed.