Wybitna muzyka klasyczna

Muzyka współczesna nie cieszy się zbyt dużym powodzeniem u przeciętnych słuchaczy. Większość ludzi postrzega muzykę współczesną jako muzykę niezrozumiałą. Jednak osoby, które są zainteresowane muzyką klasyczną także muzyka współczesna może być muzyką interesującą. Korzenie muzyki współczesnej sięgają lat 20-tych XX wieku. W tym okresie pojawiła się awangardowa koncepcja tak zwanej szkoły wiedeńskiej. Nazwa tej awangardowej koncepcji jest nawiązaniem do wiedeńskich klasyków takich jak Haydn, Beethoven i Mozart. Twórcami szkoły wiedeńskiej byli: Arnold Schonberg, Alban Berg oraz Anton Webern. Cała ta trójka podobnie do swoich wielkich poprzedników także działała w Wiedniu. Szkoła wiedeńska swoją awangardową koncepcję muzyki oparła na dodekafonii. Oznaczało to, że komponując muzykę zgodną z duchem szkoły wiedeńskiej opierano ją na serii składającej się z 12 różnych dźwięków skali chromatycznej. Kompozycje składały się więc ze wszystkich dźwięków, które wydaje klawiatura, zarówno z dźwięków, które wydają białe, jak i czarne klawisze. Muzyka ta zrywała z tonalnością, która jeszcze w czasach, kiedy tworzył Ryszard Wagner była obowiązkowo stosowana w muzyce europejskiej. Twórcy szkoły wiedeńskiej zerwali więc z zasadami komponowania muzyki, do której od dawna słuchacze byli przyzwyczajeni. Tak więc już od chwil swego powstania muzyka współczesna nie cieszyła się uznaniem melomanów. Mówiąc o muzyce współczesnej nie można mówić o jednym stylu czy nurcie. Muzyka współczesna jest bowiem bardzo różnorodna.

Czytaj dalej

Rozwój muzyki współczesnej

Do rozwoju muzyki współczesnej przyczynił się bardzo mocno rosyjski kompozytor Igor Strawiński, który żył w latach 1882-1971. Igor Strawiński uważany jest za twórce stylu neoklasycznego w muzyce współczesnej. W przeciwieństwie do innych kompozytorów muzyki współczesnej, którzy tworzyli ją zgodnie z ideami stworzonymi przez twórców szkoły wiedeńskiej, czyli przez Arnolda Schonberga, Albana Berga oraz przez Antona Weberna, którzy uważali, że należy komponować muzykę opierając się na dodekafonii, Igor Strawiński uważał, że system tonalny, na którym dotychczas opierała się muzyka, jest system naturalnym dla człowieka. Zgadzał się jednak z twórcami muzyki awangardowej, że system ten jest już systemem przestarzałym, że w muzyce przyszła pora na coś zupełnie nowego. Abstrakcyjna muzyka dodekafoniczna tworzona w latach 20-tych XX wieku rozwijała się także po zakończeniu II wojny światowej. Do twórczości Antona Weberna nawiązywali także powojenni kompozytorzy. W tym okresie tworzyli między innymi: Karlheinz Stockhausen oraz Pierre Boulez. Ich kompozycje oparte były nie tylko na wysokości kolejnych dźwięków, ale także na stałym, ściśle określonym czasie trwania poszczególnych dźwięków, ich barwie i głośności. Muzyka ta zyskała miano serializmu. Muzyka ta pod koniec lat 40-tych, przez całe lata 50-te oraz na początku lat 60-tych XX wieku napotykała na wielki opór nie tylko ze strony słuchaczy, ale także ze strony innych kompozytorów. Jednym z przeciwników serializmu był Lannis Xenakis oraz Steve Reich.

Czytaj dalej

Kilka słów o fortepianie

Muzyka to bardzo rozległy temat. Większość osób podczas rozmowy o niej koncentruje się przede wszystkim na gatunkach muzycznych lub poszczególnych twórcach. Tymczasem trzeba pamiętać o tym, że muzyka to również, a może nawet przede wszystkim instrumenty muzyczne. Wśród tych, które zdają się mieć największe znaczenie znajduje się fortepian. Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że fortepian to instrument, który zalicza się do grupy tak zwanych chordofonów uderzanych. Fortepian to instrument bardzo łatwy do rozpoznania. Uwagę przykuwa przede wszystkim pudło rezonansowe, które ma kształt skrzydła ptaka. Oparte jest ono na trzech nogach. Wewnątrz znajdziemy natomiast płytę rezonansową, która wykonywana jest z drewna świerkowego a także ramę ze strojnicą. Rama wykonywana jest z żelaza, zaś do wykonania strojnicy wykorzystuje się metal/ Aby dźwięk mógł z fortepianu się wydobyć niezbędne są stalowe struny, które napina się w sposób krzyżowy oraz owija drutem wykonanym z miedzi. Trzy z nich zarezerwowane są dla brzmień wysokich, dwie dla średnich. Dla brzmień niskich zarezerwowana jest jedynie jedna struna. Każdy klawisz, który znajduje się na klawiaturze fortepianu ma połączenie z młoteczkiem. Możliwe jest to dzięki zastosowaniu systemu dźwigni. Pod pudłem rezonansowym dostrzeżemy z kolei dwa pedały. Osoba grająca na fortepianie musi więc nie tylko opanować samą technikę uderzania klawiszy instrumentu, ale również nauczyć się operować jego pedałami. Z całą pewnością wymaga to ogromnej koordynacji.

Czytaj dalej

Wybitny Krzysztof Penderecki

Polska muzyka współczesna pełna jest wybitnych osobowości. Wśród nich znajduje się z całą pewnością Krzysztof Penderecki, który na świat przyszedł w roku 1933. Rozmowę o nim warto rozpocząć od wspomnienia o tym, że w roku 2000 otrzymał nagrodę dla najlepszego kompozytora całego XX wieku. Z całą pewnością jest to wyróżnienie wybitne, które doskonale pokazuje z jak wysokiej klasy kompozytorem mamy do czynienia. Tak jak w przypadku większości twórców muzycznych, tak również w przypadku Pendereckiego tworzona muzyka ewoluowała. Wczesny okres twórczości tego kompozytora to awangarda, która bardzo często określana jest wręcz jako skrajna. Okres późniejszy jego twórczości to już jednak formy dużo bardziej umiarkowane w wyrazie. Niezależnie jednak od okresu twórczości Penderecki zawsze wykorzystuje instrumenty muzyczne do granic możliwości jakie posiadają. Z pewnością to między innymi w tym tkwi niesamowita siła jego kompozycji. Nie można zapomnieć również o tym, że Penderecki jest artystą, który nieustannie poszukuje brzmień nowych, niekonwencjonalnych, nieznanych. Wśród jego wielkich dzieł, o których z pewnością należy wspomnieć znajduje się Tren – ofiarom Hiroszimy, który powstał w roku 1960. Rok później otrzymał za ten utwór wyróżnienie, które zostało mu przyznane przez UNESCO. Nawet na chwilę nie rozstał się z tworzeniem wielkim form muzycznych. Od czasów Szymanowskiego nie było w Polsce lepszego kompozytora tworzącego tak wybitne dzieła sceniczne jak właśnie Penderecki. Wspomnieć trzeba chociażby Raj utracony, Czarną maskę i Ubu król.

Czytaj dalej

Kilka słów o klawesynie

Kiedy rozmawiamy o muzyce nie powinniśmy koncentrować się tylko i wyłącznie na poszczególnych twórcach czy też gatunkach muzycznych. Muzyka to bowiem również instrumentu muzyczne. Wśród tych, które są może nieco mniej znane, ale które jednocześnie zasługują na to aby poświęcić im nieco czasu znajduje się z całą pewnością klawesyn. Pierwsze wzmianki o instrumentach muzycznych, które można uznać za przodków klawesynu pochodzą z XIV wieku. Informacje te znajdziemy w źródłach francuskich, hiszpańskich oraz angielskich. Instrument ten określany był wtedy mianem szachownicy. Odnaleziono również rękopis pochodzący z roku 1450, w którym dostrzeżemy pionowy klawesyn niewielkich rozmiarów. Klawiatura tego instrumentu miała kolor czarno – biały. Wyposażony on był w osiem strun. Wiek XV to czas, kiedy istniały aż cztery typy instrumentów, które zaliczane były do rodziny klawesynów. Były to szpinet, klawicyterium, wirginał oraz klawicymbał. Każdy z tych instrumentów charakteryzuje się identyczną zasadą wydobywania się dźwięku. W klawesynie można wskazać szereg różnorodnych elementów. Jeśli jednak chodzi o kształtowanie barwy dźwięku to najważniejszym elementem jest korpus rezonansowy. W instrumentach, które powstały przed końcem wieku XVIII korpus jest zamknięty. Podobnie jest w tych klawesynach, które powstają współcześnie, ale są kopią tych sprzed końca XVIII wieku. Do wykonania płyty rezonansowej wykorzystuje się drewno, które charakteryzuje się małym ciężarem gatunkowym. Świetnie do tego celu nadaje się na przykład świerk.

Czytaj dalej